Gabon

Gabon

Gabon

 

Gabon was van 1975-1994 lid van OPEC. De hoofdstad is Libreville. Door de zeer lage bevolkingsdichtheid en een overschot aan hulpbronnen is Gabon een welvarend land. Toch is er nog veel corruptie en hele hoge overheidsschulden.

 

 

landkaart van Gabon

 

Politiek

Op 17 augustus 1960 werd Gabon onafhankelijk van Frankrijk met Léon M’ba als eerste Gabonese president. Tot 1990 was er een één-partij systeem, waarbij alleen leden van de Parti Démocratique Gabonais (PDG) konden deelnemen aan de verkiezingen. Middels de "Akkoorden van Parijs" werd verdere democratisering en het houden van parlements - en gemeenteraadsverkiezingen vastgelegd. De grondwet van 1991, die in 1995 is gewijzigd, voorziet in de verkiezing van een president voor een termijn van 5 jaar, maar garandeert ook zaken als individuele en burgervrijheden.

 

" ... oneerlijke verdeling van rijkdom, veel corruptie en hoge overheidschuld."

 

Mensenrechten 

Er wonen ongeveer 1.5 miljoen mensen in Gabon, die weer verdeeld zijn over ruim 40 etnische groeperingen. Ook wonen er zo’n 150.000 buitenlanders uit andere Afrikaanse landen en vooral Europa. De etnische ongelijkheden spelen in Gabon een belangrijke rol in de binnenlandse politiek. Alhoewel de olieproductie een beeld geeft van een rijk land zorgt de ongelijke verdeling en de corruptie voor veel sociale onrust in het land. De media is volledig in handen van de overheid en laat weinig ruimte voor vrijheid van meningsuiting.  

 

 

Gabon heeft zeer hechte betrekkingen met Frankrijk en is bijna volledig afhankelijkheid van investeringen door de Fransen. Pogingen om ook andere landen te laten investeren slagen niet echt en Frankrijk heeft ook veel belang bij de invloed op Gabon om de stabiliteit in Centraal Afrika te bevorderen. Er zijn continu zo’n 600 Franse soldaten in Libreville gestationeerd.

 

gabon-steden                   gabon-watervallen

 

Economie

Gabon is na Nigeria en Angola de derde olieproducent van Afrika. Meer dan 60% van de staatsinkomsten is afkomstig van olie. De productie steeg vanaf de jaren 70 sterk, maar stagneerde in de tweede helft van de jaren 90. De olievoorraad neemt af en de vooruitzichten zijn niet echt gunstig. Door de olieinkomsten en een relatief kleine bevolking heeft Gabon  één van de hoogste inkomens per inwoner op het Afrikaanse continent. Deze rijkdom is alleen niet eerlijk verdeeld. Op het platteland is veel armoede en zijn er weinig elementaire voorzieningen. Naast olie zijn belangrijke sectoren in de economie zijn bosbouw en mijnbouw (mangaan en uranium). Het aandeel van de mijnsector in de export is echter beperkt.

 

gabon-teke-vrouw-traditioneel-kostuum        gabon-olifant-strand

 

Eén van de zwakste sectoren van de Gabonese economie is de landbouw. Het land is sterk afhankelijk van voedselimporten. Ook de visserij zou meer benut kunnen worden. Door grote investeringen in de infrastructuur met prestigieuze projecten als de Transgabonais Railway en congresgebouwen heeft president Gabon vanaf de jaren 70 geprobeerd om Gabon op de kaart te zetten, maar toen de olieproductie afnam bleef Gabon achter met torenhoge schulden en moest aankloppen bij het IMF. Er zijn toen verbeteringen gekomen in het financieel beleid en anti-corruptie. Sinds 1972 betwisten Gabon en Equatoriaal Guinee het potentieel olierijk eilandje Mbanié. Eerdere pogingen om dit dunbevolkte eiland van niet meer dan 30ha gezamenlijk te exploiteren zijn mislukt.

 

Equatoriaal-Guinea  Gambia

 

" ... goedkoop Afrikaanse producten uit Gabon kopen. Onze artikelen zijn handgemaakt."